Lukt het jou als ouder soms niet je geduld te bewaren?

Lukt het jou als ouder soms niet je geduld te bewaren?

Vandaag liep ik met mijn hond door het park, toen ik zag dat een moeder het even lastig had om zichzelf onder controle te houden naar haar kinderen.

Ik schrok heel erg en merkte direct boosheid, maar kon mij gelukkig snel corrigeren.

Wat ik gedaan heb is rustig naar haar toe gelopen en een teken gegeven dat ik niet vijandig was door mijn armen gebogen naast mijn lichaam te houden en met open handen naar haar toe te lopen. Ze schrok en liet direct haar kinderen los.

Ik vroeg haar op zo’n rustig mogelijke toon of ik misschien ergens mee kon helpen, omdat ik zag dat ze het even moeilijk had. Voordat ze kon reageren gaf ik aan dat ik zelf twee kinderen heb en dat ik herken dat het soms moeilijk kan zijn om rustig te blijven. Ze ontspande direct en ook zag ik dat de kindjes stopten met huilen.

Dit gaf mij de gelegenheid om dichterbij te komen en nadat ik vlug keek hoe het met de kinderen ging, stelde ik mij open voor hun moeder.

Recent heb ik geleerd hoe je door je aanwezigheid, liefde kunt geven, zonder dat je daarvoor iets hoeft te zeggen.

Het werkte, want ze barsten in huilen uit en ze liet het toe om daarvoor mijn schouder te gebruiken. Haar kindjes gingen ook direct tegen haar aan staan en toen ze dit merkte liet ze mij los, ging door haar knieën, om hun de liefde te geven die zij vroegen.

Nadat ik zag dat het weer goed ging heb ik afstand genomen en seinde ik haar of het goed was dat ik weg ging. Ze bedankte mij met waterige ogen en een knikje, waarna ik weg liep.

Toen ik 20 meter verder was voelde ik opeens hoe de adrenaline door mijn lichaam aan het gieren was en nu thuisgekomen merk ik hoe heftig het was, maar ook hoe blij ik ben dat ik op deze manier gereageerd heb.

Wanneer er een ongelijke strijd wordt gevoerd, dan hebben we de neiging om de zwakkere partij te gaan beschermen. Bescherming voor de ene partij is een aanval voor de andere partij, behalve als je liefde en begrip toont.

Als je naar je kinderen luistert, dan kom je er achter dat zij jou iets willen leren. De kruiwagen die zij gebruiken om jou iets te leren, is liefde.

Ik geloof erin dat iedereen die op deze wereld geboren wordt niet denkt: “Ik ga in mijn leven andere mensen pijn doen.” Mensen die dit op latere leeftijd wel doen, doen dit omdat hun pijn is aangedaan.

Wanneer dit jou ooit gebeurd is, op welke verschrikkelijke manier dan ook. Dan is het jouw verantwoordelijkheid daarmee te dealen. Niet om daarmee een volgende generatie te belasten.

Jij hebt de mogelijkheid om dit bij jouw generatie te laten stoppen.

Wanneer jouw ouders, jou ooit iets hebben aangedaan, dan komt dat waarschijnlijk omdat hun ouders hen wat hebben aangedaan en dat komt waarschijnlijk omdat hun ouders weer jouw Opa en Oma wat hebben aangedaan.

Jij hebt geen invloed op het verleden, maar wel op het heden. Jij hebt de keuze om de laatste generatie te zijn die pijn is aangedaan.

Wat ook de reden is waarom deze moeder haar kinderen zo hardhandig aanpakte, zij heeft de mogelijkheid haar frustraties, angsten of pijn, niet de pijn te laten worden van haar kinderen.

Denk bij pijn niet alleen aan fysieke pijn, maar ook aan mentale pijn.

Iedereen draagt in zich de pijnen, angsten, frustraties van vorige generaties. Ouders die zo bang zijn dat hun kinderen wat gebeurd en ze hierdoor altijd binnen houden, brengen daarmee hun angsten over aan hun kinderen.

Angst en pijn is op heel veel verschillende manieren te herkennen. Als ouder kun je het bijna alleen maar fout doen, want we zijn emotionele wezens en reageren instinctief. Dus vergeef jezelf, maar ook jouw ouders als ze het volgens jou niet goed hebben gedaan.

Ik wil je alleen wel vragen om de extremen die jou zijn aangedaan, te laten stoppen bij jouw generatie.

De manier waarop je dit kunt doen is heel makkelijk en universeel te gebruiken voor iedereen, maar voor nu richt ik mij op de omgang met kinderen.

1. Geef kinderen de ruimte om alleen te zijn.

Kinderen zijn puur en gevoelig, maar moeten nog leren om hun gevoel onder woorden te brengen. In de rust kunnen ze dat leren.

2. Luister naar je kinderen en laat hen hun zegje doen.

Ze houden van jou en willen je wat leren over jouwzelf. Zie kinderen als een reflectie van het gedrag wat jij op dat moment vertoont.

3. Overtuig en redeneer in plaats van te schreeuwen en op te leggen.

Wanneer je schreeuwt, dan “hoort” een kind: Mijn papa of mama is bang. Ik hou van hem of haar, wat kan ik doen om te helpen.

4. Geef kinderen de ruimte om zichzelf te zijn.

Jij bent maar tijdelijk met je kinderen. Zij moeten het een leven lang met zichzelf doen. Gun het ze dan ook om zichzelf te zijn.

5. Waardeer het rebelse gedrag in je kind als een teken van intelligentie.

Wat een kind ook doet. Het belangrijkste wat mensen (en dus ook kinderen) nodig hebben is erkenning (liefde) en de mogelijkheid te kunnen groeien (leren).

Als jouw kind iets doet wat in jouw ogen niet mag, vraag je dan het volgende af. Waaraan ontbreekt het voor mijn kind? Liefde en/of de mogelijkheid te groeien?

6. Toon kinderen liefde en genegenheid

Liefde doet alles. Nadat ik de top van de stres bij deze moeder eraf gehaald had, stond zij weer open voor de spiegel die haar kinderen, haar gaven. De kinderen toonde haar wat ze nodig hadden. Ze toonde liefde en zij kon het weer teruggeven.

Mijn levensdoel is alle mensen te leren hoe zij hun angst kunnen gebruiken als een trampoline in het bereiken van een ongelofelijk mooi leven. Veelal help ik zelfstandig ondernemers daarmee, maar laat je niet afschrikken. Iedereen die bereidt is om te groeien, is een ondernemer.

No Comments

Post A Comment